środa, 17 lutego 2016

Na różowo!

Warto marzyć, warto mieć cel do którego uparcie się dąży. Marzenia nas napędzają. Ktoś może powiedzieć, że inaczej sprawa wygląda, kiedy marzenie jest, a nie ma możliwości jego spełnienia, bo finanse nie pozwalają, bo urodziliśmy się nie w tym czasie albo nie w tym miejscu. A może czasem, zamiast od razu spisywać marzenie na straty i umieszczać w pudle z napisem: "Marzenia nie do spełnienia", ruszyć głową i spróbować coś zrobić. O tym między innymi jest książka, którą chcę Wam dziś polecić.

Dziewczynka podczas spaceru dostrzega na ulicy różowy samochód. Kilkulatka jest nim zachwycona, chciałaby mieć taki sam pojazd, bo takim na pewno jeżdżą księżniczki. Chciałaby również żeby jej życie stało się różowe. Mama jednak nie ma ani czasu, ani pieniędzy, żeby pomóc córce w spełnieniu marzenia, a poza tym bardzo nie lubi różu. Z pomocą przychodzi dziadek, który z nikomu już niepotrzebnych rzeczy zmienia pokój wnuczki w niesamowitą różową krainę. Szyją więc zasłonki, łóżko przykrywają piękną kapą, na podłodze kładą nowy dywan. Wszystko po to, żeby dziewczynka poczuła się jak prawdziwa księżniczka. Kiedy oni zmieniają pokój w różową krainę, widać mamę zmagającą się z codziennymi obowiązkami
Po skończonej pracy dziadek zabiera wnuczkę na spacer i lody, dużo rozmawiają, udaje im się nawet dostrzec znowu różowy samochód i zrobić sobie z nim zdjęcie! Tutaj w sercu głównej bohaterki rodzi się pewna wątpliwość dotycząca życia księżniczek... Jaka? To musicie sprawdzić sami!

Różowe życie to książka, którą powinny poznać nie tylko dzieci, ale i dorośli. Może dzięki temu nauczą się jeszcze lepiej wsłuchiwać w ich potrzeby, a także pomagać najmłodszym w spełnianiu marzeń. Ta książka spodoba się wszystkim miłośniczko koloru różowego, wszystkim dziewczynkom, które chcą stać się księżniczkami. To wspaniała opowieść o dążeniu do spełnienia marzeń, o wspieraniu bliskich nam osób w realizacji zamierzonych celów! Niedługa, a mądra i wartościowa, pełna zabawnych ilustracji. Czyli książka na 5+!

Różowe życie
Amanda Eriksson
tłumaczenie Hanna Dymel-Trzebiatowska
Wydawnictwo EneDueRabe, 2011
(znajdziecie ją tutaj)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz